W tym artykule
Mała lekcja historii
Trudno w to uwierzyć, ale jeszcze 12 000 lat temu nie było kotów domowych. Ludzie prowadzili koczowniczy tryb życia, a jedyne koty w okolicy były dzikie i trzymały się z dala od ludzi. Wszystko zmieniło się, gdy ludzie po raz pierwszy osiedlili się i zaczęli uprawiać ziemię zamiast polować i zbierać, co miało miejsce około 10 000 lat p.n.e. na obszarze zwanym Żyznym Półksiężycem. Ten starożytny region obejmuje współczesny Irak, Syrię, Liban, Izrael, Palestynę, Jordanię, północną część Kuwejtu, południowo-wschodnią Turcję i zachodnią część Iranu. To tutaj po raz pierwszy udomowiono dzikie koty (Felis silvestris lybica)
Koty udomowiły się same
Często mówi się, że to koty udomowiły się same, ponieważ jako pierwsze zbliżyły się do ludzi, a nie na odwrót. Około 10 000 lat p.n.e., w nowo odkrytym społeczeństwie rolniczym Żyznego Półksiężyca, ziarno i inne produkty naturalnie przyciągały gryzonie. Żbiki czerpały z tego korzyści i zbliżały się do ludzkich osad, by ucztować na myszach i szczurach. Rolnicy oczywiście pozwalali żbikom, ponieważ te małe koty zapewniały bezpłatną kontrolę szkodników. Z czasem koty i ludzie przyzwyczaili się do siebie nawzajem, w wyniku czego powstały kochające kociaki, które znamy dzisiaj.
Statek ahoj!
Wraz z rozkwitem społeczeństwa ludzie zaczęli odkrywać nowe regiony, wykorzystując środek transportu, który mógł przewozić zarówno ludzi, jak i ładunki towarów: statki. Aby uniknąć sytuacji, w której gryzonie ucztowałyby na prowiancie podczas podróży, marynarze zabierali ze sobą na pokład koty. To właśnie te podróże po raz pierwszy wprowadziły udomowione koty do regionów poza Żyznym Półksiężycem. Weźmy na przykład wyspiarski Cypr. Kraj ten pierwotnie nie posiadał żadnych kotów, ale do 2500 r. p.n.e. koty okrętowe, które zabłąkały się, uczyniły wyspę swoim domem.
Egipcjanie, Rzymianie i Wikingowie
Over the next millennia, cats made their way from the Fertile Crescent to modern-day Bulgaria, Romania, and Egypt. In Ancient Egypt, the felines were loved so much that they were deemed sacred. Anyone who killed a cat – accidentally or not – received the death penalty. When the Romans and the Vikings came to Egypt, the small furry animals piqued their interest, too. Not because of the animal’s divine status, but because of the cats’ rodent hunting skills and their sea legs – or paws.
Światowa dominacja
Ponieważ Rzymianie i Wikingowie mieli ogromną władzę w Europie, koty domowe szybko rozprzestrzeniły się na całym kontynencie i poza nim. W średniowieczu koty towarzyszyły kupcom w długich podróżach do odległych regionów, takich jak Daleki Wschód. W rezultacie Azja i Afryka poznały urok kotów domowych. W XV wieku, kiedy europejscy odkrywcy wyruszyli do obu Ameryk, koty stały się niezwykle powszechne na pokładach statków. W krótkim czasie nasze futrzane małe koty uczyniły Amerykę Północną, Środkową i Południową swoim domem. Dziś jest tylko jeden kontynent, na którym nie ma kotów, a jest nim Antarktyda.
